Diamagnetisme

Een vorm van magnetisme waarbij de relatieve permeabiliteit kleiner of gelijk is aan 1. Diamagnetische materialen hebben een magnetische vatbaarheid die kleiner of gelijk is aan 0, omdat deze vatbaarheid gedefineerd is als χv = μv − 1.

Magneetvelden stoten diamagnetische materialen af. Ze vormen geïnduceerde magnetische velden in de richting die tegengesteld is aan die van het aangelegde magnetische veld.

Een praktijkvoorbeeld van diamagnetisme:

Water is zwak diamagnetisch, ongeveer 40 keer minder diamagnetische dan bijvoorbeeld pyrolytische koolstof. Maar dit is voldoende om lichte voorwerpen - die veel water bevatten - te kunnen laten zweven wanneer ze zich in een sterk magnetisch veld bevinden.

Deze kikker ging bijvoorbeeld zweven met behulp van een 16 tesla elektromagneet op het High Field Magnetic Laboratorium van de Radboud Universiteit Nijmegen in Nederland.

Op de Wikipedia pagina over diamagnetische materialen vindt u meer informatie.